Οστεοπόρωση
Τι είναι;
Η οστεοπόρωση είναι ένα συστηματικό νόσημα του σκελετού με διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής της οστικής δομής και μειωμένη οστική μάζα που οδηγεί σε αύξηση της ευθραυστότητας των οστών και πρόκληση αυτόματων καταγμάτων. Έχουμε την πρωτογενή πρόληψη με στόχο την αποφυγή παραμορφώσεων του σκελετού, την δευτερογενή πρόληψη που αναφέρεται κυρίως στην περίοδο της εμμηνόπαυσης στις γυναίκες όπου είναι δυνατόν να παρουσιάσουν χαμηλή κορυφαία οστική πυκνότητα, παράγοντας που οδηγεί στην εμφάνιση οστεοπόρωσης (πρόωρη εμμηνόπαυση) και την τριτογενή πρόληψη που αναφέρεται στην αποφυγή πτώσεων, στη διατήρηση των επιπέδων ασβεστίου και βελτίωση της κινητικής δραστηριότητας.
Αντιμετώπιση:
Λαμβάνουμε υπόψη:
Ιατρικό ιστορικό: εργαστηριακός έλεγχος (γενική αίματος, σίδηρος, θυρεοειδική λειτουργία, σάκχαρο, λιπίδια ορού, ασβέστιο ορού, φώσφορο ορού, ηπατική και νεφρική λειτουργία κτλ.), απεικονιστικός έλεγχος (μέτρηση οστικής πυκνότητας ισχύου, μέτρηση οστικής πυκνότητας οσφυϊκής μοίρας), λαμβάνουσα φαρμακευτική αγωγή, συνυπάρχοντα νοσήματα κτλ..
Διατροφικό ιστορικό: Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ανθρωπομετρικές μετρήσεις (ύψος, σωματικό βάρος, περιφέρεια μέσης, περιφέρεια ισχίων), διατροφική αξιολόγηση(ερωτηματολόγιο συχνότητατας κατανάλωσης τροφίμων, ανάκληση 24ώρου, ημερολόγιο καταγραφής τροφίμων), εκτίμηση διατροφικών αναγκών (εκτίμηση ενεργειακών αναγκών, εκτίμηση αναγκών σε λίπη, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία).
Ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, οικογενειακό και εργασιακό περιβάλλον
Φυσική δραστηριότητα: περπάτημα, αερόβια άσκηση κτλ..
Ο στόχος μας
Στόχος μας είναι να συντάξουμε ένα εξατομικευμένο διαιτολόγιο, οποίο να στοχεύει στην πρόληψη και να συμβάλλει στη θεραπεία της οστεοπόρωσης.
Το ασβέστιο και η βιταμίνη D αποτελούν τη βάση της πρόληψης και της αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης. Η πρόσληψη τους μέσω της διατροφής είναι απαραίτητη και σε περίπτωση που δεν γίνεται αυτό είναι σημαντική η λήψη συμπληρωμάτων. Επίσης, και άλλες βιταμίνες παίζουν ρόλο στην πρόληψη της οστεοπόρωσης και είναι απαραίτητη η διατροφική τους επάρκεια, όπως η βιταμίνη C και η βιταμίνη Κ. Τέλος, σημαντική θέση έχουν και τα ιχνοστοιχεία όπως ο φώσφορος, το μαγνήσιο, ο σίδηρος, ο χαλκός, το φθόριο, ο ψευδάργυρος και το μαγγάνιο.