Ρευματικά νοσήματα
Τι είναι;
Πρόκειται για μία ετερογενή ομάδα συστηματικών νοσημάτων γιατί εκτός από την προσβολή των αρθρώσεων είναι σε θέση να συμμετέχουν στη φλεγμονή διάφορα όργανα του σώματος. Οι ασθενείς με ρευματικά νοσήματα είναι χρονίως πάσχοντες, λαμβάνουν συνήθως μακροχρόνια θεραπευτική αγωγή (παυσίπονα, κορτικοστεροειδή, ανοσοκατασταλτικά, βιολογικούς παράγοντες κτλ.), είναι σε συνεχή και μακροχρόνια ιατρική παρακολούθηση. Η αρθρίτιδα δηλαδή η φλεγμονή του υμένα μίας ή περισσότερων αρθρώσεων είναι συχνό εύρημα στους ασθενείς αυτούς, γεγονός που τους οδηγεί σε χρόνιο πόνο, σε μειωμένη κινητικότητα και φυσική δραστηριότητα. Επίσης είναι συχνές και οι συναισθηματικές διαταραχές σε αυτούς τους ασθενείς (αγχώδης διαταραχή, κατάθλιψη κτλ.), οι οποίες συχνά συνδράμουν σιωπηλά. Είναι επιβεβλημένη η ολιστική προσέγγιση αυτών των ασθενών 1) διατροφή (διατήρηση σωματικού βάρους, επάρκεια θρεπτικών στοιχείων, βιταμινών και ιχνοστοιχείων), 2) ιατρική αντιμετώπιση με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, 3) φυσική δραστηριότητα (άσκηση για κινητοποίηση των αρθρώσεων), 4) ψυχική υγεία.
Αντιμετώπιση:
Χρησιμοποιούμε τη διατροφή ως σύμμαχο στην αντιμετώπιση των Ρευματικών νοσημάτων.
Η θεραπευτική παρέμβαση στην πορεία των χρόνιων ρευματικών νοσημάτων είναι πολυπαραγοντική και πολύπλοκη και η διατροφή αποτελεί μία ουσιαστική παρέμβαση.
Απαραίτητο είναι:
1)Η εξασφάλιση ενός υγειούς σωματικού βάρους και της μυϊκής σύστασης σώματος, ώστε να εξασφαλίζουμε καλύτερη κινητικότητα των αρθρώσεων (γόνατος, ισχύων κτλ.).
2) Η πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων που προκύπτουν λόγω της χρόνιας φλεγμονής που επιταχύνει την αθηροσκλήρωση των αγγείων.
3)Η ειδική διατροφή σε περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητο (μειωμένα επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα σε περίπτωση ουρικής αρθρίτιδας).
4)Η πρόληψη στις τυχόν παρενέργειες από τη χρόνια λήψη των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται (χρόνια χρήση κορτικοστεροειδών που οδηγεί σε διαβήτη και οστεοπόρωση).
Στόχος μας είναι να χρησιμοποιούμε την ευεργετική δράση που έχει μία μεσογειακού τύπου διατροφής όπου οι αντιοξειδωτικές ουσίες παίζουν πρωταρχικό ρόλο, γιατί φαίνεται ότι βοηθούν στη μείωση της φλεγμονώδους διαδικασίας. Λόγω της εμπειρίας μας είμαστε σε θέση να συντάξουμε
Τύποι:
1. Ρευματοειδής αρθρίτιδα
2. Ψωριασική αρθρίτιδα
3. Αγκυλωποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα
4. Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
5. Συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα)
6. Αγγειίτιδες
7. Ουρική αρθρίτιδα
8. Ρευματικές εκδηλώσεις των ενδοκρινικών νοσημάτων
9. Ινομυαλγία
10. Σύνδρομο Sjogren